About me.
To the outside world I was successful.
I combined 3 university studies, successfully. Worked as a volunteer at various organizations, including 6 years at the Suicide Line, where I also taught at the university, in crisis conversation. I was promoted three times in my first year as a junior, at my first position in HR and Management consultancy, and received several awards for my work. Still, I was not happy.
Through therapy I discovered a whole new world - or rather, the world I thought I had to leave to become "adult". My emotions. My body. Creativity. Nature. Spirituality. Sexuality.
I decided to turn my life around. I took all kinds of alternative courses, traveled the world, became successful as a therapist... and again it didn't feel completely complete. In the meantime, I received remarkable signals from my practice. People on the autism spectrum, people with AD(H)D, people with high sensitivity and/or high intelligence kept finding their way to me, and they all felt at home. In addition, no matter how much I tried to stop my practice in career guidance, from the idea that this chapter of my life was closed, people kept asking me about career guidance, and I myself felt a surprising interest in process guidance of teams.
A new awareness presented itself. That I myself was on the autism spectrum, and most likely also suffer from (severe) ADHD. I was able to mask both things for years because of my high intelligence - but at a high price. At the same time, I also realized that I was holding myself back by trying to see myself as an either-or story. Or, I was Ianthe the management consultant, or, I was Ianthe the therapist. While my joy in life turned out to lie in the bridge between different "opposites": Not just working with individuals, but also with groups. Not only working therapeutically and emotionally with the body, but also cognitively, systematically, with the head. And what if I could also see myself as more than a bridge between opposites?
More and more I am getting to know myself and the world, and I am also enjoying that process - although it remains as confronting as it is surprising. More and more I am learning to enjoy searching and not knowing, making mistakes, experimenting. With the confrontation of my fears (a story that is far from over) more openness, curiosity, trust also grows. Desire to play, but also increasingly to contribute to the greater whole, from that sincerity and that joy of life, very characteristic of myself.
What is your story, or the story of your relationship, your team?
Wherein lies your/your playfulness,
and your desire to contribute?
Want to go out together?
Education & Experience
Work experience
2022 - now
Independent, Brussels
Therapeutic Guidance, individually, with couples & in groups
Career guidance
Process guidance for various teams (medical sector, education, research)
Co-Facilitator retreat "Primal Empowerment"
Co-Facilitator workshops at festivals Intimacy Party, Inbodiment, Wild Things Fest
Facilitation of Women's Circles
2022 - 2024
Job Design, Brussels
2022 - 2023
Passage, Briançon, France
2019 - 2022
Profile Group, Vibe Group, Brussels
2016 - 2022
CPZ, Brussels
Career guidance according to the Design Thinking method
Co-Therapist in guided group therapy of 8-day treks in the Alps, with experiential learning, solution-focused therapy and adventure therapy as a therapeutic framework
HR & Management consultant: headhunting and onboarding of new employees, strategic consultation with partners around HR and recruitment. Setting up a new IT consultancy department
Volunteer at the Suicide Hotline
- telephone contact
- e-mail contact
- volunteer coach
- lecturer at the VUB/KULeuven, department of psychology, subject: crisis communication
Course
University background - KULeuven
2017 - 2019
Master Social and Cultural Anthropology (Magna Cum Laude)
2013 - 2018
Master of Philosophy (Magna Cum Laude)
2012 - 2018
Bachelor of Law (Cum Fructu)
Therapy and coaching training
2024
Vipassana 10-day silent retreat - Nepal (2022), Poland (2022), Belgium (2023, 2024)
2022 - 2024
Authentic Presencing - The House of The Beloved, Brussels
Untamable Women's Journey: Exploring Femininity, Rituals, Body-Oriented Group Therapy, Dreamwork - Kula Dance, Sinaai
2024
2023 - 2024
Tantra Yoga and Intimacy Training - Angsbackä, Sweden
Contact Improvisation in a therapeutic setting - Au Bord de l'Eau, Brussels
2024
2023 - 2024
2023
2023
2022 - 2024
2023
Inner Fire trajectory: embodiment, nature & adventure therapy - Harald De Bondt, Sinaai
Embodied Consent Training & Power Dynamics - Scala Rosa, Brussels
Constellations in the field - Constellations in and with nature, Wim de laet, Kalmthout
Focusing level 1 - 3 - PraxisP KULeuven, Leuven
Authentic Movement reeks: lichaamsgerichte therapie - Agape België, Gent
2023
2022
Weaving Wisdom - Systemic coaching, Family constellations, The Power of Rituals - Ria Verlinden, The 7th C, Antwerp & Leuven
Experiential Learning & Adventure Education: Adventure Group Therapy - Nature vzw, Leuven
2022
2022
2020
2020
2019
2016
2016
2010
Career coaching - Syntra, Antwerp
Gestalt Group Therapeutic Processes (weekend training) - IVC vzw, Kortrijk
Change Management - Holix, Antwerp
Cebir Assessment training - Cebir, Kortenberg
Stakeholder Management - Levuur, Leuven
Crisis conversation according to the therapeutic model of Carl Rogers (client-centered therapy) - CPZ, Brussels
The Parentified Child in Peter Rober (workshop) - Peter Rober KULeuven
Snowdonia Expedition: Survival Training & Group Dynamics - Outward Bound Trust, Wales
Out of passion, ethics and an interest in my own well-being, in addition to my training, I am also part of various intervision groups, I have myself followed up in supervision from time to time, and I am also in therapeutic guidance myself.
Mission
In process...
My mission is to help everyone who asks for it, to gain more clarity, and to feel, about what you really want, and to feel the self-confidence and desire to not only communicate this to others and achieve it, but also to play as much as possible along the way. To make you realize that the concrete result is essential to give direction to the game of life - but that the juice also lies in daring to enjoy, relax, celebrate, play along the way. My mission is therefore to give you insight into yourself, and possibly your team, and to support you in taking targeted action that feels safe, realistic and playful. Deeper still, we work on how you stand in life itself, and how you, while following all your desires, can remain playful, respectful and curious about yourself and others - as complete people.
What do you really want? What does your team really want?
When do you feel playful?
Who or what is really important to you?
What would you do if you weren't scared/sad/confused? If you felt safe in the workplace, to explore your talents, to dare to make mistakes?
What would it be like to be able to enjoy ourselves now, while we are on the road?
What does it mean to be true to yourself?
How can I learn to desire in a way that feels playful and respectful, towards myself, and towards others?
How can I learn to enjoy needing help, asking for help, receiving help?
How can I take myself seriously in all my desires and feelings, and at the same time remain open to the desires and feelings of others?
What does it mean to be human - beyond all our ideas of what it means to be human? To be good or bad?
How free can I feel to show myself as I feel, in the moment?
How can I enjoy myself in this self-chosen game of wanting to take on a role model role?
In the world...
My mission as a person in this world, is to inspire others through my being and my behavior to live more in the moment, close to our own inner compass, and playful and respectful towards ourselves and others. I feel that I have a lot to offer in terms of content - my mission, my vision, my feelings, my plans, my dreams, ... But as long as I convey these from an atmosphere of fear, or unrest, or uncertainty, ... I simply continue the status quo of a hectic life, more productivity and more information, all in the spirit of "the end justifies the means". Instead, I want to set the example of someone who, in pursuing her goals, starts from an inner focus, driven by the values that make me truly happy deep inside, respect, love, peace, playfulness. That I do not only judge myself on my results, but on how I have treated myself and others in the process towards that - and that the latter becomes the ultimate main focus. Why else do we play, so that we can have fun together with others?
Finally, I feel that through my way of life, therapy, coaching and process guidance, I want to broaden the definition of being human, to a more realistic, inclusive and gentle image, that makes shame and guilt unnecessary, brings more relaxation, more safety, and therefore... more playfulness. For me, this also means a form of activism towards the world, in which I want to actively strive for a world where the focus is on relaxation, fun, inclusion, and recognition of contribution, instead of on exclusion, results, productivity, and recognition based on miscommunication.
Vision
1 Core question, 4 elements
KERNVRAAG
Hoe kan ik zoveel mogelijk speels zijn, in dit leven?
Maar wat is speelsheid dan?
​
Speels zijn wil voor mij zeggen: de vreugde van het leven bewust ervaren. De invulling van hoe deze levensvreugde voelt, is voor ieder persoon, op elk moment anders. Als je moe bent, kan je vreugde voelen als je in een warm bed kruipt met krakende dekens. Als je veel energie hebt, kan je vreugde voelen door te dansen, te zingen, te schrijven, of door je helemaal in te zetten voor iets of iemand - of misschien juist door eens met opzet niets te doen, met al die energie, en te genieten van die nieuwe ervaring.
Soms lijkt de vreugde van anderen voor buitenstaanders vreemd, of onbegrijpelijk. Wie wil er nu dagenlang in de kou op de noordpool rondlopen? Wie wil er nu urenlang tussen krijsende kleuters gaan zitten? Wie wil er nu crisismanager zijn? Wie wil er nu ruziemaken met een geliefde? Wie wil er nu nadenken over de zin van het leven, volgens Kant?
Soms stellen we onszelf die vraag, als we voelen hoe we genot voelen bij iets dat niet klopt bij het beeld dat we van onszelf hebben, of bij de verwachtingen die we denken dat anderen van ons hebben. Lachen op een begrafenis - ach, dat lucht op. Wil dat dan zeggen dat ik oma niet graag zag? Fantaseren over de partner van een vriend of vriendin... Welk persoon doet dat nu? We merken soms wraakzuchtige gevoelens op naar onze ouders, kinderen, collega's - terwijl we vriendelijk proberen luisteren naar wat ze nu weer te vertellen hebben. Dromen over je eigen patisseriezaak, terwijl je niet eens kan koken.
​
Onze geest kan bij dit soort gedachtes, dromen, gevoelens, al snel in veroordeling gaan. Het is niet realistisch. Er is geen ruimte voor. Of, het is ronduit verkeerd. Wat wil dit zeggen over mij? Kan ik niet gewoon iets anders willen - iets dat normaler is, meer past bij iemand zoals ik? In plaats van nieuwsgierig te zijn naar wat onze verlangens ons vertellen - verlangens die we niet bewust gekozen hebben, evenmin als onze lievelingskleur, of geuren die we lekker vinden, proberen we juist onszelf te onderdrukken, en af te leiden met iets anders. Of, we denken onze verlangens meteen te moeten uitvoeren, soms met grote prijs.
En met al deze ervaringen sterft de levensvreugde, de spontaniteit en de speelsheid weg.
​
Maar wat als we zouden beseffen dat, wat wij zien als "goed" of "menselijk" maar heel nauw is? Wat als we nieuwsgierig zouden zijn, niet alleen naar alles dat maatschappelijk geaccepteerd is, maar naar alles dat we voelen, denken, verlangen, in het moment? En in plaats van meteen in reactie te gaan op een verlangen - door het te onderdrukken of door het direct uit te willen voeren, te leren luisteren naar onszelf, en te blijven luisteren, totdat het antwoord echt veilig, kloppend en speels voelt?
​
Voor mij betekent speelsheid dus niet: impulsiviteit, ten koste van alles dat belangrijk is, of duurzaam. Voor mij betekent speelsheid, dat we onszelf zo veilig voelen, dat we durven experimenteren met onze verlangens, door ze te verkennen en ze te bevragen. Dat we op een ontspannen manier onszelf en anderen durven ontmoeten. Dat we kunnen zeggen: "Moet je nu een keer weten wat ik voel." En blijven zoeken naar wat er kloppend voelt voor ons, voordat we actie nemen. Zodat, als we actie nemen, dat dit bewust is, en met een focus van plezier en ontspanning.
​
Als we deze houding tenslotte blijven beoefenen, wordt het niet alleen iets van losse beslissingen, maar een levenshouding, waarbij we telkens vanuit die focus de wereld bekijken, en dus onszelf dichtbij de levensvreugde houden.
​
Spelen wil zeggen:
ik exploreer mijn levensvreugde in relatie tot de wezens en dingen rondom mij.
​
Daarom is het belangrijk om niet alleen innerlijk te leren genieten, en te leren voelen: wat wil ik? Maar ook te leren hoe deze verlangens een plek te geven in onze relaties, op zo'n manier die kloppend en respectvol voelt, voor onszelf, en voor onze omgeving. Tenslotte gaat spelen dus ook over durven verantwoordelijkheid nemen over de gevolgen van mijn keuzes, en over het zelfvertrouwen dat we het aankunnen. Om te falen. Om ons te vergissen. Om te voelen: Iemand anders wil niet met mij spelen. Of, iemand wil met mij spelen, maar ik niet met hen. En in al deze interacties onszelf graag te blijven zien, respect te voelen voor onszelf en elkaar, en nieuwsgierig te blijven naar wat de volgende speelse stap zou kunnen zijn in deze situatie.
​
Er is dus geen eenduidig antwoord op wat speelsheid voor jou wil zeggen.
We zullen het ieder moment opnieuw moeten ontdekken, in relatie tot jezelf en de andere.
​
​​​
​​​
4 elements:
Body - Imagination - Polarity - Consent
4 elements, to enter into a therapeutic process about what you want to create for yourself.
To help ourselves and each other, to feel and play with the question in every moment:
Where is the relaxation and pleasure for me now, with all that lives, in me and around me?
Lichaam.
​
Kernvragen: Wat voel ik? Geniet mijn lichaam, of niet? Voel ik me veilig?
​
Het lichaam is ons eerste contact met de wereld in ons en rondom ons. Vanuit traumatherapie weten we dat gedachten, als pogingen tot oplossingen, voortkomen uit signalen van emotie, en dat emotie voortkomt uit spanningen in het lichaam. Vandaar dat we kunnen argumenteren dat ons emotioneel en mentaal welzijn als basis onze lichamelijke gewaarwording heeft. Kortweg: Hoe we ons fysiek voelen - ook al is dat onbewust - is het begin van al het andere in ons gemoed.
​
Lichamelijke voorkeuren of afkeuren gaan voor een stuk over gewoonte en gewenning, wat wil zeggen dat we deze voor een groot deel kunnen proberen beïnvloeden van buitenaf. Maar uiteindelijk kiezen we niet hoe een sensatie binnenkomt, noch hoe we deze ervaren. Ik kan mezelf erop trainen om elke dag een koude douche te nemen, zodat ik er na een tijdje aan wen, en er misschien ooit zelfs van geniet. Maar of ik er echt fysiek van geniet, of niet, kan ik niet zelf beslissen. Dat is een gevoel in mijn lichaam, dat ik elke dag opnieuw, met elke douche, af te wachten heb. Zo zijn de verlangens die we opmerken in onszelf, eveneens verbeelding rond gevoelens die we kunnen proberen beïnvloeden, maar die we uiteindelijk niet te kiezen hebben. Misschien verlang ik 's ochtends naar een warm bad. De redenering daarachter kan ik proberen achterhalen. Maar wat de redenering ook is, en wat de actie ook is die ik erna onderneem - dat ik verlang naar een warm bad, en daaronder misschien naar een warme knuffel, omdat iets in mij zich koud voelt, dat kan ik niet kiezen. Als ik echter schaamte voel over bepaalde sensaties en verlangens die ik voel in mijn lichaam, creëer ik een permanente kramp in mezelf, die me niet alleen fysiek pijn doet, maar ook zorgt voor emotionele verwarring. Ik kan immers niet meer vertrouwen op mijn gevoel, dat me vertelt wat ik leuk vind en wat niet.
​
Waar het lichaam kan gezien worden als een poort voor alle mogelijke sensaties en prikkels, is er nood aan een veilige en aangename balans tussen het ontspannen kunnen ontvangen van prikkels, het verwerken van prikkels, en het terug loslaten van prikkels, in expressie. Elk lichaam heeft bijgevolg, door fysieke constitutie en geschiedenis, zijn eigen voorkeuren en manieren van in ontspanning te gaan, of zichzelf op te spannen, en in expressie te gaan. We hebben allemaal onze voorkeuren van hoe we in dit proces verbinden met anderen. Hou je ervan om te dansen, te zingen, diepe gesprekken te voeren met anderen, om je gedachten te ordenen? Ontspan je van klassieke muziek, of een uur stevig worstelen, of beide?
​
Al deze vragen zijn essentieel, als we willen achterhalen wat er echt leeft in een persoon, en wat dit ons wil vertellen over waar we naartoe willen. Tenslotte is het lichaam ook de eerste plek waar we kunnen achterhalen of we ons speels voelen, en zo niet, of we ons überhaupt veilig voelen. Voor we kunnen leren om te spelen, moeten we ons namelijk eerst veilig voelen, en hebben we een notie nodig over wat ons systeem nodig heeft om te ontspannen. Een zenuwstelsel dat zich niet veilig voelt, heeft veel meer energie nodig om te kunnen leren en zich aan te passen. Maar als je niet doorhebt dat je niet voelt, kan je dus ook maar moeizaam leren te ontspannen, laat staat je veiliger voelen. Bewustwording van lichaamssensaties en emoties is in deze visie dus de startplek voor alle therapie die duurzaam verschil wil maken.
​
In mijn therapiepraktijk werk ik daarom regelmatig met bodyscans, begeleide meditaties, en bewegingsanalyses. Ik put daarnaast uit de therapeutische methodieken van Authentic Movement en Focusing. Als basis voor mijn werk gebruik ik het zenboeddhisme vanuit de Vipassana-leer, gecombineerd met de methodes uit Process Work en Dreambody Work, van Arnold Mindell. Alle methodieken beoefen ik persoonlijk.
​​
Verbeelding.
​
Kernvragen: Hoe ziet je verlangen eruit? Wat zou je willen doen, mocht alles mogelijk zijn? Wie zou je willen zijn? Hoe zou je graag behandeld willen worden door anderen? Welke versie van jou zou deze situatie zien als een uitdaging, een spel, en wat zou je nodig hebben om in dat stuk van jezelf te gaan staan?
​Vanuit een gevoel, ontstaat een beeld. Een gedachte. Een verlangen. Het zijn allemaal vormen van verbeelding. En waar ons lichaam ons laat voelen wat onze realiteit op dat moment is, is het onze verbeelding die ons vertelt wat het wil zeggen, wie wij in die situatie zijn, wat mogelijk is, en hoe we onze eigen verlangens zien.
​Ook taal schept verbeelding. Door woorden te gebruiken om de realiteit te beschrijven, maken we onze realiteit. "Therapie geeft me een ander perspectief," is iets dat ik vaak hoor zeggen. Ook in deze woorden horen we hoe, in gesprek met een ander, ons beeld en onze verbeelding van de realiteit kan veranderen en kan verbreden, en hierdoor vrijheid brengt. Vrijheid, omdat er plots meer mogelijkheden zijn om onszelf, onze gevoelens en onze verlangens een plek te geven die kloppend voelt. ​De kracht van verbeelding gaat echter veel verder dan therapie. Er zou geargumenteerd kunnen worden dat we vandaag, in de "Westerse" samenleving, in de sociale middenklasse, vooral leven in de verbeelding. Onze behoeftes aan onderdak en eten zijn ruimschoots vervuld. We hoeven, feitelijk gezien, niet te vrezen voor ons leven, door afwezigheid van vuurwapens, en door aanwezigheid van een rechtssysteem dat de mensenrechten als zijn kernwaarde neemt. Dit wil zeggen dat we op puur fysiek vlak, eigenlijk alles hebben wat een lichaam zou nodig hebben om gelukkig en ontspannen te kunnen zijn. Toch blijven we kampen met epidemieën van depressie en burn-out. Waarom? ​
Onze menselijke geest is meer dan alleen fysieke behoeftes. We creëren een heel netwerk van betekenis en zingeving rond onszelf en onze omgeving. Als deze betekenis onbegrijpelijk of snel verandert, creëert dit fysieke spanning - want ons zenuwstelsel heeft veel veiligheid en energie nodig voor plotse verandering. Als deze betekenis continu verandert, of volledig wegvalt, is de kans groot op permanente spanning, want er is geen moment of plek meer waar we rustig kunnen bekomen, ons veilig voelen en de nieuwe kennis of ervaring, tezamen met onze gevoelens, en onze nieuwe positie in de situatie, kunnen integreren. Wat wil alles nog zeggen? Hoe kan ik mezelf graag zien, en toch voortgaan in een situatie die me kwetst? We krijgen bijvoorbeeld verwarrende signalen over wat normaal is, en wat niet. Over wie er voor ons beschikbaar is, en wie niet. Over wat we moeten kunnen om erbij te horen, en wat we niet mogen doen, om erbij te horen. Zeker wanneer we geen personen hebben die ons mee helpen verwerken, die ons vragen stellen, die ons helpen opnieuw betekenis te vinden op een manier die klopt voor ons, wordt de kans groot dat we onszelf, in overweldiging, volledig afsluiten. Alle informatie wordt teveel en te verwarrend, te pijnlijk. We sluiten ons niet alleen af voor anderen, maar ook voor onze eigen gevoelens en verlangens. We zitten in totale freeze, of trauma-respons. Dromen of fantaseren wordt onmogelijk, want te pijnlijk. En terwijl onze verbeelding steeds nauwer en angstiger wordt, creëren we mee aan een angstige realiteit voor onszelf en voor anderen. ​​
Vandaar dat, na bewustzijn van het lichaam, het essentieel is dat therapie werkt op de verbeelding, want in onze verbeelding creëren we nieuwe mogelijkheden voor onszelf, en leren we ondertussen ook terug het plezier en de kracht aan van fantaseren. Daarnaast helpt onze verbeelding ons ook om nog meer duidelijkheid te krijgen over wat we echt voelen en wat we echt willen.
In therapie, werk ik om die reden, naast de voornoemde methodes van focusing en Process Work, onder andere met NLP, de vragen van oplossingsgerichte therapie, en met voice dialogue, creatieve therapie, schrijftherapie en Embodied Dreamwork. Ook bij systemisch werken met opstellingen zie ik de kracht van representatie en verbeelding. Daarnaast werk ik ook, indien nodig, met de theorie van shape-shifting in tantra yoga, en experimenteer ik met therapeutische LARP. Al deze stromingen hebben verschillende oprichters en kaders, maar bieden voor mij vooral een voldoende breed spectrum aan gebruik van verbeelding - zodat ik persoonsgericht kan kijken welke manieren het meest laagdrempelig zijn in begeleiding, en zodat het spelen centraal kan blijven. ​
​
Polariteit.
Kernvragen: Wanneer voel ik me speels, en wanneer begin ik me ongemakkelijk te voelen? Hoeveel spanning, hoeveel prikkels, vind ik opwindend, en vanaf wanneer is het overweldigend? Hoeveel controle vind ik aangenaam, en wanneer wil ik in overgave gaan? Hoe dichtbij mag iemand komen, voordat het te dichtbij is? Hoe veraf mag iemand zijn, voordat ik me eenzaam voel?​
Als we in ons lichaam zitten, en onze verbeelding aanstaat, kan het spelen beginnen. Maar hoe leer ik mezelf observeren in mijn plezier, zonder mezelf te veroordelen? Hoe kan ik spelen in het zoeken van waar mijn plezier ligt?​In tantra yoga wordt vaak gewerkt met de term "polariteit". Deze duidt op "yin" en "yang", en kan ook staan voor het vrouwelijke tegenover het mannelijke, of omgekeerd, maar kan gebruikt worden op elk spectrum in een situatie. Ieder van ons heeft zo zijn eigen voorkeur voor bepaalde polariteiten of spanningsvelden. Net zoals ieder van ons ook zijn geheel eigen sweetspot heeft, daar waar de spanning en ontspanning juist goed zitten. Deze balans is niet alleen afhankelijk van persoon tot persoon, maar ook van moment tot moment. Soms hebben we zin in een enge film, een andere keer houden we van romantische komedie.
Hoe beter we de polariteiten in ons leven kunnen onderscheiden van elkaar, hoe minder we de nood voelen het één boven het ander te zetten, en hoe bewuster en vrijer we ook kunnen bewegen op dit spectrum - met als eerste focus, ons eigen plezier en onze eigen ontspanning. De focus komt los van een rigide identiteitsbeeld dat zegt: "Dit is nu eenmaal wie ik ben en wat ik leuk vind," of "Dit is altijd slecht, en dit is altijd goed," naar een meer aanwezige, flexibele blik op het leven, die zich bewust is van de inter-afhankelijkheid van alles, en steeds op zoek gaat naar waar twee spanningen elkaar ontmoeten in plezier.
Deze voortdurende poging, van het zoeken naar evenwicht op een spectrum, toont zich tenslotte eveneens als spel, dat op geheel eigenzinnige wijze gespeeld kan worden. ​Er zijn drie grote polariteiten die voor mij vaak terugkomen.
De polariteit van Leven versus Dood. Hierbij staat "leven" voor alles dat kracht en energie uitstraalt, dat gericht is naar de toekomst, dat actiegericht is, volledig in beweging, wakker. "Dood" staat in deze metafoor voor alles dat staat voor rust, reflectie, herstel. Deze kant is gericht naar het verleden. Herinneringen ophalen, rouwen, maar ook slapen. Genieten van het zijn, van het eeuwige. We zouden kunnen argumenteren dat we elke dag, en elk moment, gevoelsmatig op een ander punt zitten op dit spanningsveld. Afhankelijk waar we ons bevinden op deze grote as, zal ons spel ook anders zijn. Sommigen hebben het moeilijk wanneer ze meer neigen naar de Dood, en zullen zich verzetten tegen rouw, of de nood aan rust. Anderen voelen zich juist goed op deze kant van de as, en zullen eerder terughoudend zijn om in de overprikkeling te gaan van het Leven. Zo heeft iedereen zijn eigen comfortzones en zijn eigen vertrouwde spelletjes op de as - maar worden we ook allemaal uitgedaagd om flexibel te blijven bewegen, ook al zijn we niet op bekend terrein. In therapie wordt hier vaak duidelijk waar de persoon in begeleiding zich vertrouwd mee voelt, en waar juist niet. Op dat moment wordt het interessant om zowel die polariteit te gaan versterken waar een persoon zich al goed in voelt, maar ook om veilig te gaan exploreren in het deel waar de persoon in begeleiding minder zelfvertrouwen voelt.​
Een andere polariteit die voor mij heel aanwezig is in therapie, is die van het mannelijke en het vrouwelijke. Hiermee bedoel ik niet het biologisch mannelijke of vrouwelijke, maar wat als yang en yin wordt gezien in Oosterse geneeskunde. Hierbij staat het mannelijke bijvoorbeeld voor actie, maar ook voor analyse, rationele cognitie, en helderheid, terwijl het vrouwelijke staat voor het zijn, en voor de intuïtie, voor de natuur, chaos. In een maatschappij waar er echter heel veel taboe en trauma zit op het vrouwelijke, zowel biologisch als symbolisch, is het geen toeval dat veel mensen ook vastlopen op dit stuk. Tenslotte zou therapie gezien kunnen worden als een "vrouwelijke" discipline, namelijk werkend met de emoties, de intuïtie, in het creatieve en het zorgende. Therapeuten hebben zich sinds lang verzet tegen deze polarisatie, door onze discipline wetenschappelijker en mannelijker te maken. Maar waar wordt benoemd hoeveel schaamte er zit, zowel op een verlangen om in het mannelijke te zijn, als in het vrouwelijke? Uit dit voorbeeld wordt voor mij nog eens opnieuw duidelijk hoe belangrijk het is om beide polariteiten te durven benoemen, hun krachten, zowel als hun valkuilen - zodat we niet onbewust in oordeel hoeven te blijven hangen, en zelf kunnen beginnen voelen: Hoe voel ik me op deze schaal, vandaag, bij dit probleem? Hoeveel mannelijke of vrouwelijke kracht wil ik in mijn therapie? Wetende, dat beide altijd aanwezig en nodig zijn.​
Een laatste grote polariteit waar ik graag mee werk in therapie, is de polariteit van aandacht. Zit mijn aandacht bij jou, of bij mezelf? Vaak, in trauma, zijn we op dit stuk verward. Jij had een oordeel over mij, en nu neem ik dat oordeel over, alsof ik zo over mezelf denk. Of: Ik heb een oordeel over jou, maar vergeet dat dit mijn oordeel is, en niet de werkelijkheid. In die verwarring kunnen we niet genieten van contact met anderen, want alles wat je zegt kan mogelijks een rechtstreekse bedreiging zijn voor hoe ik over mezelf denk, en omgekeerd. Wat als we heel duidelijk konden voelen: Dit is van mij. Dit is van jou. Nu heb ik zin om helemaal mee te gaan in je verhaal. En nu niet meer. Nu heb ik zin dat jij helemaal meegaat in mijn verhaal. En nu vind ik het eigenlijk wel leuk als je me tegenspreekt.
Bij deze polariteit laat ik me inspireren door de feministische theorie van Unbound, geschreven door Kasia Urbaniak. Door middel van belichaamde verbeeldingsoefeningen, trainen we op hoe we op een ontspannen, speelse manier met iemand in contact kunnen zijn, terwijl we heel dicht bij ons eigen verhaal en ons eigen verlangen blijven. ​
​​
Afstemming en consent.
Kernvragen: Met wie speel ik graag? Op welke manier speel ik graag met anderen? Hoe open ben ik, naar mezelf en mijn omgeving toe, om signalen zo op te pikken dat ik kan blijven spelen? Hoe vaak durf ik vragen om verduidelijking naar verlangens, naar grenzen? Hoe geef ik zelf graag mijn verlangens en grenzen aan? Waar kom ik vandaan? ​​
Vaak zijn we schijnbaar erg goed in afstemming op anderen. We zijn zelfs zo goed afgestemd op anderen, dat we vergeten wat we zelf voelen, wat we zelf willen, en hoe we kunnen opkomen voor onszelf als iemand bewust of onbewust over onze grenzen gaat. In algemene taal wordt wel eens gesproken over pleasing. In therapie leren we dan vervolgens, dat dit gedrag uit trauma komt, en dat we vooral zo snel mogelijk en zoveel mogelijk ons eigen ding moeten doen - schijnbaar ongeacht wat de gevolgen zijn voor anderen. ​
Uiteraard is het verhaal een stuk meer genuanceerd. Wat als we plezier konden vinden in het in afstemming gaan met anderen? Wat als we niet in afstemming gaan uit angst voor afwijzing, maar uit een verlangen om oprecht en veilig met elkaar te kunnen spelen? ​Voor we kunnen afstemmen met anderen, hebben we eerst af te stemmen op onszelf. Dit doen we, door gebruik van ons lichaam, onze verbeelding, en werken met polariteit. Daarna opent zich een heel veld van sociale interacties. Hoe geef ik graag mijn grenzen aan? Hoe geven anderen graag hun grenzen aan?
Door onze aandacht eerst op onszelf te richten, kunnen we achteraf met een frissere blik de aandacht terug richten op onze omgeving. Wat leeft er daar? Welk spel pik ik op, en wil ik dat eigenlijk wel spelen? Waar kom ik vandaan, en wat wil dit zeggen over mijn cultuur, mijn normen, mijn dromen? ​Leren afstemmen wil ook zeggen: leren vertrouwen, leren falen, en leren leren uit falen. Ik kan onmogelijk op iedereen vanaf het eerste moment perfect afgestemd zijn. Dat lukt zelfs niet met degenen die het dichtste bij mij staan. Er is tijd voor nodig, en vertrouwen. Consistentie. Veiligheid. Eerlijkheid. ​
In therapie is dit voor mij de plek waar ik als therapeut ook hoop dat mensen me zien als mede-mens. Niet om empathie op te wekken, maar om bewustzijn aan te wakkeren: wat we hier doen, is immers ook een proces van afstemming. Hoe meer je mij vertrouwt, hoe meer ik je kan helpen. Hoe eerlijker je bent, hoe sneller ik je kan leren kennen. Maar mag je ook je eigen tempo gaan, in het vertrouwen van anderen, in het afstemmen op anderen? Mag er zelfs plezier zitten, in het soms bewust achterhouden van informatie, of juist heel bewust een goed moment uitkiezen om iets te delen? Hoe vrijer we ons in dit proces kunnen bewegen, hoe meer plezier we beginnen vinden in onze dagelijkse interacties.
Op dit stuk baseer ik me niet alleen op de cliëntgerichte aanpak, en andere therapeutische kaders rond veilige communicatie, maar ben ik ook geïnspireerd geweest door het consent framework, uit de sex-positive community, door de feministische theorie van Unbound, door Kasia Urbaniak, en door de methode van Authentic Presencing, van Stijn Smeets.​
Source research
&
referral
Lichaamsgerichte therapie
​
- Werken met het lichaam en het zenuwstelsel (boek: De polyvagaaltheorie - Deb Dana)
- Trauma release en penduleren (boek: De tijger ontwaakt: traumabehandeling met lichaamsgerichte therapie - Peter A. Levine)
- experiential bodywork: ochtendoefeningen (boek: werken met een lichaam dat moeilijk doet - Joeri Calsius + boeken van Ken Wilber)
- integral somatic psychology: golven meer ruimte geven via aanraking, beweging, klank (boek: The practice of embodying emotions - Raja Selvam)
- authentic movement: bewegen van binnen naar buiten (https://www.agapebelgium.be/en/agenda/224/avondreeks-authentic-movement)
- Nia dans en beweging: https://www.niabelgium.be/
​
- tantra yoga, primal play, contact improvisatie:
dieren bewegingsmoment, oefening beweging en oogcontact (https://playwild.life/)
- playfight: speelvechten (https://www.playfight.org - https://playwild.life/)
- Touch and play movement en the wheel of consent (site: https://touchandplay.org/tp-consent-framework-doc/, boek: the art of receiving and giving: the wheel of consent - Betty Martin and Robyn Dalzen)
- Open Relating (playfight)
- Bruno Caverna (playfight)
- Matteo Tangi (playfight)
- Mandorla (ritual play)
- evolve, move, play (roughousing)
Systemische therapie en opstellingen
Oplossingsgerichte therapie
in krachten gaan staan, focus op vertrouwen eigen oplossingsgericht vermogen (boek: de kracht van oplossingen - Insoo Kim Berg, Peter De Jong)
Cliëntgerichte therapie
- Inner relationship focusing en whole body focusing (zie boeken: Eugene Gendlin, Ann Weiser Cornel, site: https://efocusing.be/ en boeken Kevin Mcevenue, site: https://wholebodyfocusing.com/kevin-mcevenue)
- gespreksmodel Carl Rogers (boek: gids voor gesprekstherapie - Prof. Mia Leijssen)
​
Acceptance en commitment therapie
- mindfulness, getuige, waarden,... (Act in de praktijk - Russ Harris)
Gestalt groepstherapie
- 5 vingermodel groepsgesprekken (boek: New Directions in Gestalt Group Therapy: Relational Ground, Authentic Self - Peter A. Cole & Daisy Anne Reese)
Therapie in de natuur en ervaringsgericht leren
- Publicaties: Lia Naor, Nature-Based Therapy
Extra links en doorverwijzing
Organisaties & opleidingen
- https://focusing.org/- https://focusingvlaanderen.be/
- https://www.stichtingfocusing.nl/- https://www.owc.be/nl
- https://www.embodiedmovement.co/bundle
- https://www.mindspringtraining.nl/ericksoniaanse-hypnotherapie/jaaropleiding-ericksoniaanse-hypnotherapie/- https://interaktiel.nl/- https://www.dailyom.com/?aff=91&acct=9358138875&ad=568095596072&utm_source=google&utm_medium=ppc&gclid=CjwKCAjwvpCkBhB4EiwAujULMiS4NOSAbLblOjpAp8dRrfcv3acKwcmQVEwRKxpYROj2GpL31frlXhoCkhkQAvD_BwE- https://alfa-omnia.com/workshops-en-trainingen-nl/
- https://www.pesi.com/- https://www.the-field.com/
Ontmoetingsplekken en retreats
- Mannelijkheid: https://www.mannenfestival.be/
- Vrouwelijkheid en seksualiteit: http://www.fluisterfestival.be/
- tantra yoga: https://www.angsbacka.com/
- Inbodiment.be
- ecstatic dance: https://m.facebook.com/groups/ecstaticdancenederlandbelgie/
- https://www.desert-soul.be/nl/
- https://www.encountervlaanderen.be/programma-snm
- https://www.goingnowhere.org/
- intimiteitsfeest.be
Boeken (check zeker ook youtube voor deze geweldige boeken & schrijvers!)
- Drama van het begaafde kind - Alice Miller
- De ontembare vrouw - Clarissa Pinkola Estès
- De terugkeer van de koning: man-zijn in de 21e eeuw - Ton van der Kroon
- Wanneer je lichaam nee zegt - Gabor Maté
- de kracht van kwetsbaarheid: heb de moed om niet perfect te willen zijn - Brené Brown
- Omarm je woede - Tchich Nhat Hanh
- Waar je ook gaat, daar ben je - Jon Kabat-Zinn
- Therapie als geschenk - Irvin D. Yalom
- Traumasporen - Bessel Van der Kolk
- De valstrik van het geluk - Russ Harris
- De moed jezelf te zijn - Ichiro Kishimi
Intimiteit en seksualiteit
- Rising heart
- cursus: vallei orgasme + boek: de zeven sluiershttps://www.embodiedintimacy.com/
- terra luminosa
- https://tantra.community/home/elke van campenhout- https://www.terra-luminosa.com/welkom
- https://www.intimate-breath.com/
Ondersteuning hulpverleners
- https://ineschellis.be/voor-ondernemers/
Opstellingen
- https://www.philippebailleur.be/- https://alfa-omnia.com/workshops-en-trainingen-nl/
- the 7th C, ria verlinden- https://hylkebonnema.nl/hylke/
Droomwerk
- https://www.divinelightningdreamwork.com/new-page
https://www.researchgate.net/publication/244888853_The_Five_Star_Method_A_Relational_Dream_Work_Methodology- https://theshiftnetwork.com/pak/10331/10330- https://dreamtending.com/- https://www.kuladance.com/
Organisatiewerk